Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΛΛΙΩΣ ή το τσάμικο της… «εθνικής ομοψυχίας»
του Σπύρου Τζόκα

Το «εθνικό» τσάμικο της εθνικής ομοψυχίας εκείνων που όποτε ακούνε για «ελευθερία» και «δικαιώματα» βλέπουν «ταραχήν του έθνους» συνεχίζεται και στις σημερινές εκδηλώσεις που ούτε την πρόθεση ούτε τη δυνατότητα έχουν να αναδείξουν το νόημα της εθνικής αυτής εξέγερσης.

O γυμνασιάρχης του Γρηγορόπουλου για τις υπερασπιστικές μεθόδους Κούγια.

Στις πρακτικές που εφαρμόζει ο Αλέξης Κούγιας, μέσω των οποίων καλείται να υπερασπιστεί τους εντολείς του, αναφέρεται ο γυμνασιάρχης του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου κάνοντας αντιπαραβολή με την υπόθεση του Δημήτρη Λιγνάδη.

Κυβέρνηση και νέοι
του Νικολάου-Ερνέστο Κουτραφούρη

Το τελευταίο διάστημα η κυβέρνηση -και όλος ο αστικός μηχανισμός της-, έχει εξαπολύσει μια σφοδρή επίθεση εναντίων της εργατικής τάξης, και ειδικότερα των νεότερων, ηλικιακά, κομματιών της.

Περίεργη «διάσωση» αρχαίων από τον βυθό των Αντικυθήρων
της Βασιλικής Τζεβελέκου

Δύτες ανέλκυσαν παράνομα στις 12 Αυγούστου μια αρχαία άγκυρα και ένα κανόνι του 17ου-18ου αιώνα, τα οποία φορτώθηκαν στο γιοτ «Γλάρος», μεταφέρθηκαν σε ιδιωτική αποθήκη και παραδόθηκαν τελικά στην Εφορεία Εναλίων Αρχαιοτήτων στις 21 Αυγούστου ● Είχε προηγηθεί φωτογράφηση του περιστατικού και καταγγελία στις τοπικές λιμενικές αρχές από Ευρωπαίο επισκέπτη του νησιού. ● Το γιοτ ανήκει στον εφοπλιστή Λασκαρίδη, έναν από τους μεγαλύτερους δωρητές του υπουργείου Πολιτισμού!

H σφαγή της Σρεμπρένιτσα και η συμμετοχή των Ελλήνων
από το TVXS

Πρόκειται για μια αποτρόπαιη γενοκτονία του μεγαλοσερβικού εθνικισμού, μια ήττα του ΟΗΕ που οι κυανόκρανοι του δεν μπόρεσαν να εμποδίσουν τη σφαγή, μια αποτυχία της Ευρώπης και μια ντροπή για την Ελλάδα που εθελοντές από αυτήν έλαβαν μέρος στο έγκλημα.

Λουίς Σεπούλβεδα: Όταν ο Αλιέντε μας εξήγησε ότι η ευτυχία είναι Ανθρώπινο Δικαίωμα

Είχε έρθει στην Ελλάδα, αρχές της δεκαετίας του 2000, να παρουσιάσει τα βιβλία του που είχαν μεταφραστεί στα ελληνικά. Ένα βράδυ στο κέντρο της Αθήνας, σε μια εκδήλωση-συζήτηση, με τον κόσμο να κρέμεται σαν τα σταφύλια σε τραπέζια, καρέκλες, πατώματα και σκάλες ενός κεντρικού βιβλιοπωλείου, μίλησε για το έργο του. Γλυκός, ήρεμος, κουρασμένος αλλά εύθυμος υπέγραψε υπομονετικά δεκάδες βιβλία για τους παρευρισκόμενους αναγνώστες του. Όταν έφτασε η σειρά μου, από το άγχος μου έμπλεξα τα λόγια μου και δεν νομίζω να κατάλαβε τι του είπα. Χαμογέλασε, υπέγραψε τα βιβλία που κρατούσα και μου έσφιξε το χέρι. “Μούτσας γκράθιας σενιόρ” του είπα κι έφυγα για να περάσει ο επόμενος. Από τότε, έχω να το λέω: “Κάποτε συνάντησα το Luis Sepulveda και του έσφιξα το χέρι”.
Σαν αντίο στον Χιλιάνο φίλο αναδημοσιεύουμε το κείμενο που ακολουθεί.
Γ.Δ.