«Πολιτισμοί» και «οικουμενικές αξίες» ενάντια στο χάος

Ο αγώνας των κυρίαρχων δυνάμεων ενάντια στους πολέμιους της «παγκοσμιοποίησης», του «εθνοκεντρισμού» και της «καθυστέρησης», συχνά θα χρωματίζει τις αντιτρομοκρατικές εκστρατείες του πολιτισμένου κόσμου. Εδώ, η συζήτηση για τους «πολιτισμούς» και τις «αξίες» κατέχει πρωταρχικό ρόλο, θεμελιώνοντας ιδεολογικά διάφορα επιχειρήματα.
Παρακάτω, παραθέτουμε ενδιαφέρουσες απόψεις τριών στοχαστών που μπορούν να τροφοδοτήσουν έναν προβληματισμό πάνω σε αυτό το δύσκολο θέμα. Χωρίς, προφανώς, να ξεχνάμε ότι η αποκρουστική μορφή της οργανωμένης τρομοκρατίας είναι κι η ίδια καταστροφέας πολιτισμών και πατρίδων.

Δεξιά – Αριστερά 3
Η γόνιμη αντιπαράθεση των Πρέβε και Λοσούρντο
του Τζιοβάνι ντι Μαρτίνο

Φιλόσοφος με πλούσια και απαλλαγμένη από στερεότυπα σκέψη ο Πρέβε, φιλέλληνας και βαθύς γνώστης της πραγματικότητας και της ιστορίας της χώρας μας. Καθηγητής φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο τού Urbino και πρόεδρος της Διεθνούς Εταιρείας Hegel-Μαrx για τη Διαλεκτική Σκέψη, ο Λοσούρντο έχει επίσης συμβάλει με τις πρωτότυπες παρεμβάσεις του στη σύγχρονη μαρξιστική σκέψη.

Δεξιά – Αριστερά 2
Ζαν Κλωντ Μισεά: Το μυστήριο της Αριστεράς

Μιλώντας κανείς για την έννοια της Αριστεράς και την διάκρισή της από τη Δεξιά, δεν μπορεί να αγνοήσει τις απόψεις του Ζαν Κλωντ Μισεά, Γάλλου φιλοσόφου, γεννημένου το 1950. Στη χώρα μας κυκλοφορούν αρκετά βιβλία του και το σχετικό με το θέμα έχει τίτλο «Τα μυστήρια της αριστεράς» (Εναλλακτικές Εκδόσεις, 2014). Ακολουθεί μια σύντομη παρουσίαση των θέσεών του.

Δεξιά – Αριστερά:
Να κρατήσουμε αυτούς τους όρους
ή να τους ξεπεράσουμε;
Επιμέλεια: Τάσος Βαρούνης

Αναζητώντας τα ίχνη της διαφορετικής καταγωγής μας και με την ελπίδα συγκρότησης μιας κοινής πολιτικής ταυτότητας θα επιμείνουμε στο νόημα και τις προοπτικές της Ευρωπαϊκής Αριστεράς. Στο πλαίσιο της συζήτησης που ξεκίνησε πρωτοχρονιάτικα ο σ. Ορέστης, θα αναδημοσιεύσουμε τρία κείμενα για το ιστορικό δίπολο αριστεράς – δεξιάς και το περιεχόμενο που προσλαμβάνει στις σημερινές συνθήκες.

Μπορεί ν’ ανανεωθεί ο (ελληνικός) καπιταλισμός;
του Πέτρου Λινάρδου-Ρυλμόν

Γιατί τόση εμπιστοσύνη εκ μέρους της Αριστεράς στην ικανότητα του καπιταλισμού να ανανεωθεί; Πρόκειται στην πραγματικότητα για ευρωπαϊκό φαινόμενο και όχι απλά ελληνικό. Σε μας έκανε πρόσφατα την εμφάνισή της η ‘‘θεωρία του ελατηρίου’’: η οικονομία συμπιέστηκε, πού θα πάει, θα εκτιναχθεί! Υπάρχει και μαρξιστική θεμελίωση: ο καπιταλισμός γνωρίζει κύκλους και, μέσα από την ύφεση και τη μείωση του εργατικού κόστους, αναζωογονείται! Πρόκειται, βέβαια, για μια προσέγγιση που μας καλεί να αναβάλουμε τα κοινωνικά αιτήματα, αλλά και να αγνοήσουμε τα οξυνόμενα και επείγοντα περιβαλλοντικά προβλήματα.

Αριστερά – Δεξιά
του Ορέστη Διδυμιώτη

Αριστερά είναι εκείνη η πλευρά του κόσμου στην οποία δεν υπάρχουν βεβαιότητες ούτε δεδομένα. Είναι το άνοιγμα μιας άλλης ιστορίας που δεν «προέρχεται από κανένα δεδομένο σπόρο» και παραδίδει τον κόσμο στην ευθύνη του ανθρώπου.

Νικολά Τριόνγκ*
Η στριμωγμένη και ζαλισμένη Αριστερά
απέναντι σε έναν κόσμο όλο και πιο δεξιό

Ένας τρίτος δρόμος μοιάζει να ανταποκρίνεται περισσότερο στο απελευθερωτικό πνεύμα της Αριστεράς μετά τη γαλλική επανάσταση. Και συνδυάζει την κατανόηση προς τους χαμένους με την αλληλεγγύη και τον ανθρωπισμό απέναντι στους πρόσφυγες. Με άλλα λόγια, συνδυάζει τη μάχη κατά των ανισοτήτων με τον αγώνα για τις ελευθερίες. Προσπαθεί δηλαδή να θεραπεύσει τις αιτίες (της κοινωνικής δυσφορίας) χωρίς να αδιαφορεί για τα αποτελέσματα (η απόρριψη του Άλλου)…

Ο Γκάντι για την πλειοψηφία και τη δημοκρατία
επιλέγει ο παπα-Κώστας Λαγός

Δεν πιστεύω στο δόγμα του μεγαλύτερου καλού για τον μεγαλύτερο αριθμό ανθρώπων.Για να μιλήσουμε με ωμό τρόπο,αυτό σημαίνει ότι αποδεχόμαστε να θυσιαστούν τα συμφέροντα του 49% των ανθρώπων προς όφελος του 51%.

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ
Αλλοτρίωση και επανάσταση.
Πάλι λάθος του Μαρξ;

του Ευτύχη Μπιτσάκη

Σύμφωνα με το πασίγνωστο απόφθεγμα του Μαρξ, το οποίο παπαγαλίζουν «επαναστάτες» που δεν διάβασαν τη Γερμανική Ιδεολογία και το Κεφάλαιο, η ανάπτυξη παραγωγικών δυνάμεων έρχεται σε σύγκρουση με τις παραγωγικές σχέσεις, με αποτέλεσμα την επανάσταση. Αυτά είναι, πράγματι, λόγια του Μαρξ. Αλλά η πραγματικότητα, η κίνηση της Ιστορίας, διαψεύδει το απόφθεγμα και τον Μαρξ…