Λουίς Σεπούλβεδα: Όταν ο Αλιέντε μας εξήγησε ότι η ευτυχία είναι Ανθρώπινο Δικαίωμα

Είχε έρθει στην Ελλάδα, αρχές της δεκαετίας του 2000, να παρουσιάσει τα βιβλία του που είχαν μεταφραστεί στα ελληνικά. Ένα βράδυ στο κέντρο της Αθήνας, σε μια εκδήλωση-συζήτηση, με τον κόσμο να κρέμεται σαν τα σταφύλια σε τραπέζια, καρέκλες, πατώματα και σκάλες ενός κεντρικού βιβλιοπωλείου, μίλησε για το έργο του. Γλυκός, ήρεμος, κουρασμένος αλλά εύθυμος υπέγραψε υπομονετικά δεκάδες βιβλία για τους παρευρισκόμενους αναγνώστες του. Όταν έφτασε η σειρά μου, από το άγχος μου έμπλεξα τα λόγια μου και δεν νομίζω να κατάλαβε τι του είπα. Χαμογέλασε, υπέγραψε τα βιβλία που κρατούσα και μου έσφιξε το χέρι. “Μούτσας γκράθιας σενιόρ” του είπα κι έφυγα για να περάσει ο επόμενος. Από τότε, έχω να το λέω: “Κάποτε συνάντησα το Luis Sepulveda και του έσφιξα το χέρι”.
Σαν αντίο στον Χιλιάνο φίλο αναδημοσιεύουμε το κείμενο που ακολουθεί.
Γ.Δ.

Η αβάσταχτη μεταδοτικότητα των στρατιωτικών δογμάτων
συντάκτης Πρωτοβουλία για την ολική άρνηση στράτευσης

Τα πολεμικά διαγγέλματα των αρχηγών των κρατών που κήρυξαν τον πόλεμο στον κορονοϊό άπλωσαν μία σειρά πανομοιότυπων «μέτρων έκτακτης ανάγκης», τα οποία δεν αποτελούν ούτε αυθόρμητους σχεδιασμούς ούτε και ουδέτερες ιδεολογικά επιστημονικές απολήξεις.

Ηλιοβασίλεμα = not essential
DR team

Θυμάμαι την μικρή αδελφή μου να γυρνάει το μάνταλο της σιδερόπορτας που έβγαζε στο δρόμο λέγοντας «την κλείνω για να μη βγω έξω».

I remember my little sister turning the latch of the gate saying «I am closing it so I don’t go out on the street».