Το πιο κρύο καλοκαίρι, ΙΙΙ
της Σοφίας Νέζη

Όσο για εκείνους που θα κάνουν το καθήκον της ανθρωπιάς, όχι γιατί κανείς τους ανάγκασε αλλά γιατί ακούσανε μέσα τους την φωνή της αγάπης, απλή και αυθόρμητη, θα ξαναπώ τα λόγια μιας προσφυγοπούλας που τ’ άκουσα απ’ το στόμα της: Δεν περίμενα ποτέ πως βγαίνοντας στη στεριά θα βρω ανθρώπους να μου χαμογελάσουν…

Το πιο κρύο καλοκαίρι, II
της Σοφίας Νέζη

Η δεύτερη ιστορία του εικονογραφημένου βιβλίου του Ιδρύματος Ρόζα Λούξεμπουργκ ΤΟ ΠΙΟ ΚΡΥΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ είναι η ιστορία της Χίμπα. […] Η ζωή της Χίμπα στο κέντρο καταγραφής δεν διαφέρει σε τίποτα από την ζωή σε κάθε Κέντρο Καταγραφής σε όλες τις χώρες και σε όλες τις εποχές. […] Το ‘‘ποτέ πριν’’ δεν σημαίνει πως δεν θα υπάρξει το ‘‘ποτέ μετά’’. Και το μετά είναι πλέον εδώ και μας καλεί να πάρουμε θέση χωρίς δισταγμούς, χωρίς επιφυλάξεις, χωρίς αναβολή…

Το πιο κρύο καλοκαίρι
της Σοφίας Νέζη

Απλοί συνηθισμένοι ‘‘δικοί μας’’ άνθρωποι, που εργάζονταν, διασκέδαζαν, σπούδαζαν, ερωτεύονταν, παντρεύονταν ώσπου ήρθε ο πόλεμος, για να κάνει τη ζωή τους αβίωτη.
Αυτό που δεν μπορώ να νοιώσω που δεν μπορώ να φανταστώ, είναι την απελπισία εκείνης της μάνας που στέλνει μόνο του το παιδί στη ‘‘σωτηρία’’, που ξέρει πως ο δρόμος της σωτηρίας είναι η πραγματοποίηση του πιο άγριου παραμυθιού που διηγήθηκε ποτέ στο παιδί της…

Εμείς και οι Άλλοι, Ι
της Σοφίας Νέζη

Το σκηνικό συνηθισμένο και η κουβέντα συνηθισμένη. Θα μπορούσε να συμβαίνει οπουδήποτε στην Ευρώπη, σε πόλη η χωριό. Τα λόγια θα μπορούσαν να ήταν οποιουδήποτε μετανάστη του προηγούμενου κύματος μετανάστευσης: «Έρχονται εδώ για να πάρουν το επίδομα. Δε θέλουν να δουλέψουν!»…

Το νέο τείχος (2ο μέρος)
«Σήμερα, είναι ημέρα ντροπής»
του Peter Sunde
επιλέγει η Κατερίνα Μαριάτου

Τα πράγματα που έμαθα να τα θεωρώ δεδομένα μεγαλώνοντας σαν παιδί στην Σουηδία ήταν αυτή ακριβώς η ανοιχτοσύνη. Το αίσθημα ενός «εμείς» χωρίς κανένα αποκλειστικό «αυτοί». Ο κάθε ένας αποτελεί κομμάτι του «εμείς». Η ικανοποίηση να βοηθάς τον πλησίον σου χωρίς να σου το υποδεικνύει κάποιο θρησκευτικό αίσθημα. Η ικανοποίηση να προσφέρεις καλό στην κοινωνία, παρά να καυχιέσαι για αυτό και για τα λεφτά που βγάζεις.

Το νέο τείχος (1ο μέρος)
Ο δρόμος από τα αθώα αστεία μέχρι τον φασισμό
του Peter Sunde
επιλέγει η Κατερίνα Μαριάτου

– Στις 4 Ιανουαρίου, η Δανία έκλεισε για τους πρόσφυγες την γέφυρα Όρεσουντ, που την συνδέει με τη Σουηδία. Λίγες μέρες μετά, ο Peter Sunde (συνιδρυτής παλιότερα του ThePirateBay και γνωστός ακτιβιστής του διαδικτύου) ανήρτησε το παρακάτω κείμενο στο ιστολόγιό του. Στις αρχές του 2000 έφυγα από τη Νορβηγία για τη Σουηδία. Δεν μου άρεσε…

Ανταποκρίσεις από την Λέσβο (μέρος 3ο)
της Σοφίας Νέζη

Εδώ γεννιέται ένα νέο έθνος. Άνθρωποι από όλο τον κόσμο: Νορβηγοί, Αυστραλοί, Παλαιστίνιες, Γερμανοί, Καναδοί, Ιρλανδοί, ένας Ιρανο-Σουηδός, Αμερικανοί, Ισραηλινοί, ένας Ούγγρος, πολλές Αγγλίδες, μια Καλιφορνέζα, μια Σέρβα (ονόματι Ντραγκάνα), Ολλανδοί, Γιαπωνέζοι διασώστες, οδηγοί, γιατροί, φύλακες, φωτογράφοι, διερμηνείς στην επιμελητεία, στα μαγειρεία, στην αυτοσχέδια παιδική χαρά, όλη τη νύχτα περιμένοντας τις βάρκες, όλη τη μέρα επιθεωρώντας το πέρασμα με κυάλια. Ένα νέο έθνος γεννιέται πέρα από κράτη και ΜΚΟ, κι αυτό γίνεται στα μέρη απ’ όπου ξεκίνησε ο ευρωπαϊκός πολιτισμός. Το έθνος του Ανθρώπου.

Ανταποκρίσεις από την Λέσβο (μέρος 1ο)
της Σοφίας Νέζη

Φεύγουμε από το βούρκο του ψευτοπατριωτικού λαϊκισμού και συναντάμε την Ελλάδα που ακόμα και στα δύσκολα μάς κάνει υπερήφανους και χαρούμενους. Αλλά πριν απ’ όλα να γνωρίσουμε πού πάμε. Στις αποσκευές ένας χάρτης της Λέσβου, λίγες πληροφορίες για τις Οργανώσεις που δραστηριοποιούνται στην διάσωση και υποδοχή των προσφύγων, δυο-τρεις σημειώσεις για τον «Πλάτανο», για τον…