Τα Ξεχασμένα Χελιδόνια
της Αριστέας Πρωτονοταρίου

στην Εφημερίδα των Συντακτών

Χαρά και υπερηφάνεια μάς πλημμυρίζει όταν δικά μας παιδιά επιδίδονται στα ωραία έργα. Μια Τσιριγωτοπούλα και Δραγονερίτσα η οποία δραστηριοποιείται τον τελευταίο χρόνο στη δομή φιλοξενίας του Σχιστού, πρωτοστατεί στην έκδοση μιας προσφυγικής εφημερίδας –εφηβικής, (προς το παρόν) κοριτσίστικης και τρίγλωσσης– με τίτλο «Ξεχασμένα Χελιδόνια»…

Ανακοίνωση-παρέμβαση του Ιατρικού Συλλόγου Χίου

(Η αλήθεια σχετικά με τη συνύπαρξη των Ελληνόπουλων με τα παιδιά των προσφύγων)

«Εμείς παράλληλα σαν επιστημονική ιατρική κοινότητα γνωρίζουμε ότι τα παιδιά και οι ενήλικοι κινδυνεύουν να νοσήσουν από το κάπνισμα, την παχυσαρκία, την κακή διατροφή, τα τροχαία ατυχήματα και πολλά άλλα, όχι όμως από την παρουσία του μετανάστη δίπλα τους.»

Άνθρωποι της διπλανής … χώρας

Σήμερα (13/8/2016) το πρωί, σκάφος που μετέφερε 68 ανθρώπους από το Αφγανιστάν, το Πακιστάν, το Ιράκ και την Συρία, με προορισμό την Ιταλία, προσάραξε στο Διακόφτι. Ανάμεσα στους διασωθέντες υπήρχαν 8 παιδιά, 2 εκ των οποίων ασυνόδευτα. Επενέβησαν οι αρχές (Λιμενικό, Αστυνομία), παρασχέθηκε ιατρική φροντίδα από γιατρούς του Νοσοκομείου Κυθήρων και προσεφέρθησαν γεύματα με την επιμέλεια και την διαρκή παρουσία δύο εκπροσώπων του Δήμου μας. Από την Εκκλησία αλλά και από μεμονωμένους πολίτες που συγκροτούν ένα άτυπο δίκτυο αλληλεγγύης συγκεντρώθηκαν και διανεμήθηκαν ρούχα, υποδήματα, παιχνίδια και ξηρά τροφή. Μετά την καταγραφή τους αναχώρησαν με το Πορφυρούσα για τη Νεάπολη. Λακωνίας.

Μια ματιά εκ των έσω
της Αριστέας Πρωτονοταρίου*

Είναι το αγοράκι με το μισοχαλασμένο ποδήλατο, που κυκλοφορεί ανάμεσα στα υπόλοιπα παιδιά, για τα οποία ένα τέτοιο παιχνίδι αποτελεί είδος πολυτελείας. Είναι οι ανάποδες ημέρες του Μαΐου με την ακατάπαυστη νεροποντή που κάνει αδύνατον να κοιμηθεί κανείς σε μια σκηνή μέσα στην οποία εισβάλλουν ορμητικά νερά και λάσπη. Είναι το δεκάχρονο κοριτσάκι που μένει νηστικό για τέταρτη συνεχόμενη ημέρα γιατί οι γονείς της αποφάσισαν να κάνουν οικογενειακώς απεργία πείνας με μοναδικό τους αίτημα το άνοιγμα των συνόρων. Είναι ο ηλικιωμένος κύριος που πάσχισε και τελικά κατάφερε, παρά τις πολλαπλές αντιξοότητες, να επιζήσει και να φτάσει στην Ελλάδα, αλλά άφησε την τελευταία του πνοή, καθώς δεν είχε πρόσβαση στα φάρμακά του…

Πού πηγαίνουν οι πρόσφυγες;
του Ευγένιου Αρανίτση

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ

Αναβάλλοντας όμως την κριτική, αναβάλλουμε και τη σκέψη και, αναβάλλοντας τη σκέψη, προετοιμάζουμε, στην πράξη, καινούργια καραβάνια προσφύγων που δεν θα βρουν τη λύτρωση όσο πειστικά και αν ισχυριζόμαστε στη γλώσσα των επιτελικών σχεδιασμών ότι πρόκειται απλώς για ‘‘ροές’’. Ποιες ‘‘ροές’’;

Το πιο κρύο καλοκαίρι, ΙΙΙ
της Σοφίας Νέζη

Όσο για εκείνους που θα κάνουν το καθήκον της ανθρωπιάς, όχι γιατί κανείς τους ανάγκασε αλλά γιατί ακούσανε μέσα τους την φωνή της αγάπης, απλή και αυθόρμητη, θα ξαναπώ τα λόγια μιας προσφυγοπούλας που τ’ άκουσα απ’ το στόμα της: Δεν περίμενα ποτέ πως βγαίνοντας στη στεριά θα βρω ανθρώπους να μου χαμογελάσουν…

Το πιο κρύο καλοκαίρι, II
της Σοφίας Νέζη

Η δεύτερη ιστορία του εικονογραφημένου βιβλίου του Ιδρύματος Ρόζα Λούξεμπουργκ ΤΟ ΠΙΟ ΚΡΥΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ είναι η ιστορία της Χίμπα. […] Η ζωή της Χίμπα στο κέντρο καταγραφής δεν διαφέρει σε τίποτα από την ζωή σε κάθε Κέντρο Καταγραφής σε όλες τις χώρες και σε όλες τις εποχές. […] Το ‘‘ποτέ πριν’’ δεν σημαίνει πως δεν θα υπάρξει το ‘‘ποτέ μετά’’. Και το μετά είναι πλέον εδώ και μας καλεί να πάρουμε θέση χωρίς δισταγμούς, χωρίς επιφυλάξεις, χωρίς αναβολή…