Πρωταθλητές για μία ώρα
του Νικόλα Κουτραφούρη

Στις 6/11, την πρώτη αγωνιστική, στον πρώτο μας αγώνα, πετύχαμε την πρώτη νίκη μας. Μέχρι να γίνει το επόμενο ματς ήμασταν πρώτοι! Αν σταματούσε εκεί ο χρόνος θα ήμασταν πρωταθλητές αλλά τι αξία θα είχε αυτό; Δεν θα είχα ζήσει μεγαλειώδεις στιγμές με την Fourtuna Routsouna…

Νομοσχέδιο για το Δομημένο Περιβάλλον – Κεφ.Α
του Ανδρέα Μαριάτου

Πλέον η τάξη των γραφειοκρατών έχει γίνει τόσο ισχυρή ώστε αυτοαναπαράγεται και διασφαλίζει τα συμφέροντά της. Για κάθε έναν αρχαιολόγο πεδίου μισθοδοτούνται 9 αρχαιολόγοι και διοικητικοί γραφείου. Για κάθε ενεργό μηχανικό, για κάθε αγρότη, για οποιονδήποτε παράγει τελωσπάντων, μισθοδοτούνται 9 παράσιτα. Για αυτό και η πραγματική φορολογία των φυσικών προσώπων φτάνει στο 90%. 10 εσύ που παράγεις, 90 εμείς που σε ελέγχουμε. Πως λέγαμε «η δεκάτη»; Ε, αντίστροφα.

Με αφορμή την έκθεση με τίτλο «Ο βυζαντινός κόσμος»
της Ανίτας Παναρέτου

Για να εκτίθενται όλα αυτά τα έργα στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο, και για να κόβει την κορδέλα των εγκαινίων η αυτού εξοχότης, μάλλον εγώ είμαι κάπου λάθος. Πολύ λάθος, για να τα βρίσκω συλλήβδην ΤΟΟΟΟΟΣΟ κακόγουστα, κακότεχνα, ανιστόρητα, αφελή.

Ο διάβολος του δικηγόρου
του Βαγγέλη Πιτσιρίνη

Τώρα τι είχε αλλάξει; Τα κορόιδα ήταν εξίσου πολλά, όμως το λίπος τους είχε φαγωθεί. Για να καταφέρνει να αντλεί ηδονή από τις υποθέσεις της πλέον, χρειαζόταν να χρησιμοποιεί ολοένα και πιο ριψοκίνδυνες μεθόδους, σε μια χρονική συγκυρία μάλιστα που οι έλεγχοι είχαν δεκαπλασιαστεί και κανείς δεν χαριζόταν κανενός. Αλλά τα γνήσια τσακάλια, πάντα έβρισκαν και θα βρίσκουν τον τρόπο για να διαφεύγουν. Αυτή ήταν και η μόνη χαρά που τους είχε απομείνει με δεδομένη πια την δραματική μείωση των κερδών τους.

Ισαάκ. 1917-1967-2017
του Κόστα Νευροκοπλή

Μπαίνω στο γραφείο του για να παραλάβω τον φάκελο που μου έχει αφήσει. Πάνω από την καρέκλα ο διάσημος πίνακας του Klee Angelus Novus. Καδραρισμένο ένα ποίημα που δεσπόζει στον τοίχο, αριστερά του καναπέ. Είναι πρόδηλα τοποθετημένο, με τέτοιο τρόπο που να είναι σε θέα μόνο εκείνου που θα καθόταν στο γραφείο. Παίρνω την θέση στο γραφείο του και ανοίγοντας μηχανικά τον φάκελο το διαβάζω:

Πολύ πριν τους οικολόγους, είχαμε αρχαιολόγους
Ανασημοσίευση απο το b2green

[…] Είναι σαν μια πανίσχυρη συντεχνία να καταχράται την εξουσία της προτάσσοντας ότι προασπίζεται την ιστορική μας κληρονομιά, ενώ από πίσω κρύβεται το καθαρό οικονομικό όφελος.
Είναι άραγε τυχαίο ότι περιοχές με ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον χαρακτηρίζονται με πολύ μεγαλύτερη ευκολία και συχνότητα ως αρχαιολογικοί χώροι σε σχέση με όλες τις υπόλοιπες;

Israel sunk in ‘incremental tyranny’
Αναδημοσίευση από τη συνάδελφο The Guardian

“Incremental tyranny [is a process] which means you live in a democracy and suddenly you understand it is not a democracy any more,”
«Σταδιακή τυραννία» [είναι μια διαδικασία] που σημαίνει ότι ζεις σε μια δημοκρατία και ξαφνικά καταλαβαίνες ότι δεν είναι δημοκρατία πια,»

Κυθηραϊκά Τοπία – ΔΕΔΔΗΕ ΑΕ
του Ανδρέα Μαριάτου

Κάθε χρονιά, με το που θα μπει ο Μάιος, όποιος κάνει το λάθος να αφήσει το χωράφι, την αυλή, το σπίτι του χωρίς 12ωρη επιτήρηση (καθώς ακόμα ευτυχώς οι υπεργολάβοι της ΔΕΗ δεν δουλεύουν νύχτα) κινδυνεύει να το βρει στολισμένο με κολώνες και μετασχηματιστές.

TELETOMANIAC
του Κόστα Νευροκοπλή

Πίνει ένα ζεστό καφέ και απόβραδο πια ξεκινά για την βραδινή του βόλτα στον Ποταμό. Η ομίχλη δίνει μυθική εικόνα όσο σιμώνει στα σπίτια. Τα δύο επιβλητικά οικοδομήματα της τράπεζας και της εκκλησιάς ερωτοτροπούν αντικριστά. Ξαναθυμάται τον Κρητικό και την κουβέντα του με τον ερημίτη Μακάριο. “– Παλεύεις ακόμα με το Διάβολο, πάτερ Μακάριε; – Όχι πια, παιδί μου. Τώρα γέρασα, γέρασε κι αυτός μαζί μου. Δεν έχει δύναμη. Παλεύω με το Θεό. – Με το Θεό ! κι ελπίζεις να νικήσεις; –Ελπίζω να νικηθώ, παιδί μου.”