ΔΕΔΔΗΕ ΑΕ Μέρος Β’- με την ανοχή Δήμου/Εγχωρίου
του Ανδρέα Μαριάτου

Facebooktwittergoogle_plusmailFacebooktwittergoogle_plusmailrssrss

 

 

 

Άνοιξη ξανάααα.

 

Ήρθε πάλι το συνεργείο της ΔΕΔΔΗΕ «από απέναντι» και μαρκάρισε με κόκκινα σημάδια τις θέσεις για τις νέες κολώνες, όπου ζητήθηκε σύνδεση με το ηλεκτρικό δίκτυο. Σε δρόμους, σε οικόπεδα, σε χωράφια, σύμφωνα με τις υποδείξεις του Τμήματος «Μελετών» της ΔΕΔΔΗΕ Σπάρτης. Τα εισαγωγικά είναι προφανώς ειρωνικά διότι δεν μπορεί να θεωρηθεί μελέτη η πρακτική «400μ / 80μ = βάλτε 5 κολώνες» όπως κάτσει κι όποιον πάρει ο χάρος, όταν οι κανονισμοί δόμησης, οι αρχαιολογίες, τα Συμβούλια Αρχιτεκτονικής διυλίζουν τον κώνωπα για την προστασία του τοπίου (ενώ οι πολίτες για να φτιάξουν μια πέργκολα πληρώνουν αδρά για μελέτες και παρουσιάσεις και διορθώσεις και επανεξετάσεις κλπ κλπ). Πχ απαγορεύεται στην εκτός σχεδίου περιοχή η δόμηση στις κορυφογραμμές. Αυτό δεν φαίνεται να αφορά και τα εναέρια δίκτυα, φυσικά με τα παρακάτω αποτελέσματα:

Στο άρθρο 20 παρ.2α του ΝΟΚ αναφέρεται οτι οι κατασκευές δικτύων υποδομής και εγκαταστάσεων κοινής ωφέλειας σε κοινόχρηστους χώρους επιτρέπονται μεν χωρίς άδεια, αλλά μόνο κατόπιν μελέτης της αρμόδιας αρχής (ένα ερώτημα είναι, εφόσον η ΔΕΔΔΗΕ είναι Α.Ε. και όχι «αρχή» πως γίνεται να φτιάχνει αυτή τις μελέτες;) και μόνο κατόπιν κοινοποίησης των σχεδίων στις οικείες ΥΔΟΜ (δεύτερο ερώτημα, ρητορικό, και τι θα τα κάνουν τα σχέδια οι γραφειοκρατικές και διεφθαρμένες ΥΔΟΜ;…).

Και ενώ αυτές οι εγκαταστάσεις στους κοινόχρηστους χώρους και στα δημόσια ακίνητα δεν απαιτούν άδεια (και δεν προσμετρώνται στον συντελεστή δόμησης και στην κάλυψη) στα ιδιωτικά ακίνητα προφανώς είναι αυθαίρετες! Και, πέραν όλης της ασχήμιας και της παραβίασης του ιδιωτικού χώρου, οι τοπογράφοι για να είναι τυπικά καλυμμένοι πχ σε μια μεταβίβαση, δεν θα πρέπει να αναφέρουν την ύπαρξη του αυθαιρέτου και ο ιδιοκτήτης να το τακτοποιήσει;

Αυτό που δεν καταλαβαίνω καθόλου είναι το γιατί όταν έρχεται το «συνεργείο» και καρφώνει κολώνες μέσα στο μποστάνι μας, αντί να καλέσουμε αμέσως την αστυνομία εμείς τους κοιτάμε αποσβολωμένοι σαν να μην έχουμε δικαίωμα να αντιδράσουμε. Γνωρίζουμε οτι είναι απλά μία ιδιωτική εταιρεία ή μας έχουν πείσει οτι είναι υπεράνω νόμων; Εάν μπουκάρει ένας άσχετος ένα πρωί απροειδοποίητα και αρχίζει να σκάβει στην αυλή μας δεν θα τον διώξουμε;

Με τους περισσότερους που έχω συζητήσει στο νησί διαπίστωσα μοιρολατρεία, ακόμα και όταν η κολώνα φυτεύεται μπροστά από το παράθυρό τους ή τα καλώδια κρέμονται σαν μπουγαδόσχοινα έξω από το μπαλκόνι τους – που κατά τα άλλα μπορεί να έχει θέα τη Χύτρα ή να πρέπει να ενοικιαστεί σε μυγιάγγιχτους τουρίστες.

Πιστεύω οτι αυτή η μοιρολατρεία οφείλεται κυρίως σε τρεις παράγοντες :

Ο πρώτος, είναι και ο πιό λογικός. Ποιός έχει χρόνο, αντοχή και διάθεση να αγωνιστεί για ένα δευτερεύον θέμα την ώρα που η οικονομική κρίση μας έχει κάνει να ασχολούμαστε μόνο με τα απολύτως απαραίτητα; Ίσως οι αισθητικές αναζητήσεις είναι σε κάποιο βαθμό προνόμιο των χορτασμένων. Στο παράδειγμα ενός τουριστικού καταλύματος βέβαια, πόσο δευτερεύον είναι; Όταν δηλαδή από την αισθητική του άμεσου περιβάλλοντος εξαρτάται και η εμπορική αξία της επιχείρησης.

Ο δεύτερος, που παρατηρείται πρωτίστως σε μεγαλύτερης ηλικίας ανθρώπους, είναι η ηχώ από την εποχή που το ρεύμα ήταν πολυτέλεια οπότε ψυχολογικά οι κολώνες ήταν μάλλον χάρμα οφθαλμών παρά όχληση (αντίστοιχα μου συμβαίνει κι εμένα, το θρόισμα της ανεμογεννήτριας έξω από το σπίτι μου, με χαλαρώνει αντί να με ενοχλεί διότι σημαίνει οτι παράγει ρεύμα).

Ο τρίτος – και σε αυτόν θα επιμείνω παρακάτω –  είναι η άγνοια οτι τα πράγματα άλλαξαν και οτι μας επιβλήθηκε η Ενέργεια (όπως εξάλλου και οι επικοινωνίες) να είναι εμπορικό προϊόν αντί κοινωνικό αγαθό. Αποτέλεσμα αυτής της άγνοιας είναι να πληρώνουμε σε ιδιωτικές εταιρείες απερίσκεπτα, χωρίς δηλαδή να διεκδικούμε ποιότητα υπηρεσιών όπως κάνουμε απέναντι σε οποιονδήποτε ιδιώτη που πάει να μας πουλήσει κάτι (σε συνέπεια ίσως με την υποτακτική εθνική μας ψυχοσύνθεση, έως σήμερα νιώθουμε οτι μας κάνουν χάρη που μας φέρνουν ρεύμα κι όχι οτι είναι υποχρέωση της Πολιτείας). Φυσικά το σύνθημα το δίνει κι εδώ η Διοίκηση (κεντρική και αποκεντρωμένη) που μονίμως χαϊδεύει αυτές τις εταιρείες – μετασχηματισμούς των ΔΕΚΟ των συνδικαλιστοπατέρων.

Και για να είμαι σαφής, δεν ενοοώ μόνο την κάλυψη που παρέχει η Δικαιοσύνη στις περιπτώσεις που οι πολίτες στρέφονται εναντίον της ΔΕΔΔΗΕ (πχ για την αυξομείωση τάσης που καταστρέφει συσκευές τα δικαστήρια δέχτηκαν την υπερασπιστική γραμμή της ΔΕΔΔΗΕ οτι φταίνε οι…. πολίτες που δεν βάλανε σταθεροποιητές. Ή για τις χιλιάδες πυρκαγιές από σπινθήρες για τις οποίες ποτέ δεν αποδόθηκαν οι ευθύνες). Εννοώ και την κάλυψη που παρέχουν οι ΟΤΑ.

Στην περίπτωση του νησιού μας ο Δήμος* και η Εγχώριος. Το πιο αξιοσημείωτο – καθώς σημαίνει απώλεια εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ ετησίως- είναι το θέμα με την μη επιβολή τέλους στα δίκτυα**. Δεδομένου οτι στο νησί έχουν συσσωρευτεί χιλιάδες στύλοι (φυσικά δεν υπάρχει καταγραφή αλλά με μια αναγωγή ενός μικρού τμήματος στο σύνολο, το 20.000 φαίνεται συντηρητική εκτίμηση) και η ετήσια χρέωση σε άλλους ΟΤΑ είναι 30 ευρω/στύλο***, καταλαβαίνετε οτι οι δύο ΟΤΑ των Κυθήρων χαρίζουν ετησίως εκατοντάδες χιλιάδων ευρώ που θα μπορούσε να αποτελέσουν σημαντικό πόρο – κυρίως για την Εγχώριο στην οποία ανήκει μεγάλο ποσοστό αυτού του «δάσους».

Φυσικά δεν μπορεί να κατηγορήσει κανείς την Εγχώριο -άντε, να βάλω και το Δήμο- για εσκεμμένη παραίτηση εκ του δικαιώματος αυτού. Οι άνθρωποι που έχουμε εκλέξει μοιράζονται μοιραία τα ίδια τρία συμπτώματα με εμάς – έστω κι αν αναμένουμε οτι ο ρόλος τους ως προασπιστές του κοινού συμφέροντος θα έπρεπε να τους αφαιρεί την υποχωρητικότητα που ο καθένας μας δικαιούται να παρουσιάσει απέναντι στο προσωπικό του συμφέρον.

Όμως, εκτός από πιθανές νομικές περιπέτειες που η σημερινή παραίτηση μπορεί να σημαίνει, μήπως η έγερση αξιώσεων απέναντι στη ΔΕΔΔΗΕ την υποχρέωνε σε ορθολογικότερη συμπεριφορά; Εάν η κάθε κολώνα κοστίζει στην Α.Ε. 30ευρώ το χρόνο, μήπως αντί να βγάζει μελέτες με περισσότερες κολώνες για τους υπεργολάβους αναγκαζόταν να εκπονήσει πραγματικές μελέτες με τις βέλτιστες διαδρομές, με προοπτικές συντήρησης, με μέριμνα για την αισθητική του τοπίου**** ; Μήπως τέλος, εάν οι ΟΤΑ διεκδικούσαν, θα αρχίζαμε κι εμείς να έχουμε απαιτήσεις;

* Σε παρένθεση μόνο, θυμίζω το πρώτο έργο που πήγε -νύχτα θα έλεγες- να περάσει η δημοτική αρχή στην πρώτη της συνεδρίαση, την «ανάπλαση» της Χώρας, το οποίο ήρθε ασυνόδευτο από μελέτες και μόνο ύστερα από γενική κατακραυγή εστάλη στη Σπάρτη για να κάνει τσάτρα-πάτρα μια «μελέτη υπογειοποίησης». Δεν συζητάμε για διασταύρωση των αρχείων του ΤΑΠ με τα Ε9 για να δούμε ποιές επιχειρήσεις κλέβουν ρεύμα, αυτό περιμένουμε να το κάνει το taxis, όχι ο Δήμος.

** Η ΔΕΗ (νυν ΔΕΔΔΗΕ) και ο ΟΤΕ αποτελούν νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου (είναι Α.Ε.) που λειτουργούν κατά τους κανόνες της ιδιωτικής οικονομίας και δεν περιλαμβάνονται στα πρόσωπα εκείνα που κατά το άρθ.82 του Β.Δ. 24/9-20-10/1958 απαλλάσσονται από τα δημοτικά και κοινοτικά τέλη. Οπότε όχι απλά δύναται (ΓνΝΣΚ 268/2002) αλλά υποχρεούται να επιβληθεί το τέλος κοινόχρηστων χώρων του άρθ.3 του Ν.1080/1980.

*** Από διάφορους δήμους μέχρι σήμερα η επιβολή του τέλους κοινόχρηστων χώρων ορίστηκε περίπου ως εξής:
1. Για τηλεφωνικούς θαλάμους ΟΤΕ: 200,00€ ετησίως
2. Α.Τ.Μ. Τραπεζών: 2.000,00 € ετησίως.
3. Στύλοι = Δ.Ε.Η : 30,00€ ετησίως ανά στύλο
4. Πυλώνες =Δ.Ε.Η. : 100,00 € ετησίως ανά πυλώνα
5. Στύλοι Ο.Τ.Ε. : 30,00 € ετησίως ανά στύλο
6. Υπόγεια δίκτυα Ο.Τ.Ε. – =Δ.Ε.Η. – Οπτικές ίνες : 0,10 € ανά τρέχον μέτρο

**** Αν πχ το δημοτικό συμβούλιο χρέωνε τις κολώνες στις κορυφογραμμές διπλά

 

ΑΜ

Facebooktwittergoogle_plusmailFacebooktwittergoogle_plusmailrssrss

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *