Πρωταθλητές για μία ώρα
του Νικόλα Κουτραφούρη

Facebooktwittergoogle_plusmailFacebooktwittergoogle_plusmailrssrss

.

 

ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΟΜΑΔΑ

 

Όταν με κάλεσαν στην ομάδα των μεγάλων ένιωσα έκπληξη, περηφάνια και αγωνία. Γιατί ήμουν ‘‘μικρός’’, δεν ήξερα μπάλα και δεν είχα ξαναπαίξει σε πρωτάθλημα. Όλα αυτά όμως δεν είχανε και πολλή σημασία.

Κυριακή 6 Νοεμβρίου 2016: πρώτη αγωνιστική του τοπικού πρωταθλήματος ποδοσφαίρου, πρώτο ματς στις 2 το μεσημέρι. Η Fourtuna Routsouna κερδίζει τους Παλαίμαχους με 1-0. Νίκη και οι 3 βαθμοί πάνε στην ομάδα μου. Μετά από δύο μέρες βλέπω τον Ντίντι (καλλιτεχνικό ψευδώνυμο του Γιώργου Διδυμιώτη) και μου λέει «Ήμασταν για 65 λεπτά πρώτοι στην βαθμολογία! Μετά έπαιξε ο Μπεκατσιακός...» και γέλαγε. Από τότε, δεν ξαναπιάσαμε ποτέ κορυφή.

Όρθιοι: Γιάννης Αυγουστής, Ντίνος, Αποστόλης, Μανιάτης, Ντίντι.
Καθήμενοι: Εσμέρ, Ανδρέας, Νικόλας, Άρμπι.

Πρωτάθλημα φυσικά δεν πήραμε. Καταλήξαμε δεύτεροι. Από το τέλος. Η πρώτη ομάδα της τελικής κατάταξης (ο Αστέρας) έκανε συγκομιδή τους τετραπλάσιους βαθμούς από εμάς! Δεν μας ένοιαξε. Γιατί μέσα σε αυτό το χρονικό διάστημα των εφτά μηνών παίξαμε την μπάλα μας (όση ξέραμε, δηλαδή, κι όση μάθαμε), διασκεδάσαμε, κάναμε τον Θίο που δεν ήξερε τι είναι ποδόσφαιρο να το αγαπήσει.
Ο Ανδρέας έφερνε σε κάθε ματς κι έψηνε σουβλάκια, ο Παύλος έκανε τις τρέλες του, ο Αποστόλης ο πυροσβέστης όλο έφευγε με μετάθεση και όλο εδώ ήτανε (μέχρι που έφυγε!), ο Παναγής χτύπησε άσχημα, ο Άρμπυ πέτυχε χατ-τρικ. Τηρήσαμε το φερ-πλέι, βάλαμε τη χαρά πάνω από τη νίκη και περάσαμε όμορφα τις Κυριακές μας.

Στα περισσότερα ματς με πήγαν ή με γύρισαν ‘‘αντίπαλοι’’. Σκέφτηκα ότι δεν θα με φοβόντουσαν και πολύ για να μου κάνουν τέτοια χάρη! Για εμένα, λοιπόν, για όλους εμάς, δεν ήμασταν πρώτοι μόνο για 65 λεπτά. Όσοι περάσαμε όμορφα είμαστε όλοι πρωταθλητές.

Facebooktwittergoogle_plusmailFacebooktwittergoogle_plusmailrssrss

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *