Η καλύβα στο βουνό, Ι
του Ανδρέα Κουτσουβά

Facebooktwittergoogle_plusmailFacebooktwittergoogle_plusmailrssrss

ήταν ωραίες θαυμαστές ημέρες μάλλον νυχτωμένες κοντά στο λυκόφως του δρόμου ψηλά στην πλαγιά του μεγάλου βουνού κουρνιασμένος στο κόκκινο τραπεζάκι και με τη ζεστασιά της σόμπας στο φως ενός κηροπήγιου διάβαζα και όταν ερχόταν το μεγάλο φως με βοηθούσαν να συνεχίσω το έργο «ο μικρός φιλόσοφος της δύσης» και μια ανεξήγητη ανησυχία μ’ έπιανε μερικές φορές ως και τα όνειρα βεβαίωναν ένα συναίσθημα άγνωστο που προκαλείται όταν χαθείς κάπου και δεν μπορείς να εύρεις την διέξοδο – αυτό επαληθεύεται από την ερμηνεία των ονείρων όπου συνήθως χάνεται κάποιος σε μια πόλη και ψάχνει να βρει μιαν έξοδο και κάτι παραμένει πάντα αναγνώριστο και αξεδιάκριτο διατί στα μέρη της δύσης που έζησα πάντοτε μόνος μέσα στη μεγάλη πολιτεία με τα καμπαναριά δεν εγνώριζα κανέναν και ήμουν σε όλα χαμένος και ξανάβρισκα τον εαυτόν μου όταν έκανα βόλτες μες στα όμορφα οικεία δασύλλια με τα πουλιά και καταρράκτες που με το θόρυβο μού έδιναν θάρρος διά την ζωή όπως όλα τα κελαηδήματα στα πρωινά μου μα και στην ξένη χώρα τα καμπαναριά που όταν ηχούσαν μού έδιναν τον τόνο της ζωής στην μοναχική και περιπατητική επανάληψη των καθημερινών κινήσεων κι αισθημάτων και σκέψεών μου

martin-heidegger

κουρασμένος από τις πορείες στα γύρω βουνά και βουνοκορφές και πλαγιές όπου πάντοτε χανόμουν διότι άμα είσαι μονάχος όλο χάνεσαι καθώς βυθίζεσαι μέσα στον κόσμο και δεν ευρίσκεις τίποτε και νομίζεις ότι έχεις χαθεί μέσα στο όνειρο της μυστικής πολιτείας κι η μοναξιά σε αυτόν τον κόσμο δεν είναι άλλο από την αναζήτηση μου για την χαμένη και ξεχασμένη πατρίδα των φιλοσόφων κι έτσι αποκαμωμένος στο ερειπωμένο πέτρινο σπιτάκι μ’ έπαιρνε ο ύπνος γλυκός και ξεχνιόμουν χανόμουν σε χθόνιες και υπεργήινες παραστάσεις έπεφτα σε μυθολογικά όνειρα έκανα ταξίδια σε άγνωστες χώρες ήξερα λίγο-πολύ σε μερικές ασύνειδες αναλαμπές της μνήμης ότι υπάρχει αυτός ο κόσμος το πνεύμα ποτέ δεν χάνεται αν και δεν φαίνεται φωλιάζει σε όλα τα όντα σε όλη την φύση μετουσιώνεται γίνεται φύση διά να διατηρηθεί και ξαναπαρουσιαστεί σε μιαν άλλη εποχή προσωποποιημένο για να μπορεί ο μυημένος στα απλά να διακρίνει το χαμένο μέρος της πολιτείας και μέσα εκεί τον πιο αληθινό εαυτό του γιατί μπορεί ίσως κάποιος κάτι που δεν έχει δει να το αναγνωρίσει καθώς η ενθύμηση της γνώσης στην αναπαράσταση του ομοίου είναι σοφία αθάνατη

έμενα ασάλευτος μονάχος με την μοναχικότητά μου και το κεράκι που σιγόσβυνε μέχρι να πέσω στο κρεβάτι μου και με συνέπαιρναν οι γλυκές σκέψεις του σούρουπου όπως πάντοτε με την φλογίτσα παρέα που όλο ζωγράφιζε τον χώρο μου με μια τρέμουσα φωταψία έως ότου μέσα στον πυκνώνα των σκέψεων ανεδύοντο εικόνες από τις βόλτες μου επάνω στα βουνά μόνο με τα πουλιά παρέα και το χιόνι κι αυτές τις βραδυνές ώρες αφουγκραζόμουν όλο τον κόσμο γύρω μου αν και μερικές φορές δεν ακουγόταν τίποτα κι όλα φαίνονταν να είναι βυθισμένα στο ανεξύπνητο γλυκόν ύπνο σκεπτόμουν τα πουλάκια εάν ήταν κάπως προφυλαγμένα στα πυκνά κλαδάκια των κυπαρισσιών κι ένοιωθα να τα ζεσταίνει η μικρή φλογίτσα από την σόμπα μου κι ωστόσο μια παγερή ησυχία παντού κι ένα κρύο που με άδραχνε όταν η σομπούλα μου έσβυνε σιγά-σιγά και με άφηνε την καλύβα κι εμένα και τ’ όνειρά μου και τα πουλάκια του δάσους στην παγωνιά

σκεπτόμουν στο αφύπνισμα να δράσω ζωηρά μέσα στο παγωμένο δωμάτιο και να ανάψω την σόμπα αλλά τις περισσότερες φορές πολύ πρωί παρ’ όλο το κρύο επήγαινα στο δωματιάκι με το παράθυρο στην ανατολή και την ταρατσούλα και είχα μια πρώτη ακτίδα ζεστασιάς στο όμορφο παγωμένο δωματιάκι με τα κεραμικά δοχεία με τα ξεραμένα αγκάθια που είχε η ιδιοκτήτρια με αγάπη τακτοποιήσει κι είχα μπροστά μου όλη τη θέα την αχνισμένη λαγκαδιά με τα παγωμένα δενδράκια μια νότα ευτυχίας μια προσμονή αγάπης και πάντα μια γλυκειά προσμονή όταν ξυπνήσω να έλθω κοντά στο παραθυράκι και αντικρύσω τους μικρούς μου φίλους τους μικρούς πτερωτούς φίλους μου που τιτίβιζαν και κελαηδούσαν όταν με έβλεπαν στο παράθυρο κάτι τους έριχνα σποράκια κρεμασμένα σε ζύμη

Facebooktwittergoogle_plusmailFacebooktwittergoogle_plusmailrssrss

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *