Το κακό στην Αίγινα

επιλέγει και σχολιάζει ο Γιώργος Διδυμιώτης

Facebooktwittergoogle_plusmailFacebooktwittergoogle_plusmailrssrss

Ο παππούς μου ήταν από την Πέρδικα. Από το στενό μεταξύ Πέρδικας και Μονής πέρασε με τη βάρκα του άπειρες φορές. Από αυτό το σημείο ξεκινούσε το ταξίδι του για το Τσιρίγο. Ψάρευε, ταξίδευε, μετέφερε επιβάτες και προϊόντα. Στο ίδιο μέρος, μαζί με δεκάδες λουόμενους, έχω κολυμπήσει κι εγώ. Άπειρες φορές. Με τους φίλους και τα ξαδέρφια μου πηγαίναμε όσο πιο βαθιά μπορούσαμε. Μέχρι εκεί που δεν βλέπεις καθόλου βυθό. Και οι λάτζες που μετέφεραν τουρίστες στη Μονή περνούσαν σχεδόν δίπλα μας. Με τις ίδιες λάτζες ή αλλά μικρότερα βαρκάκια πηγαίναμε και εμείς οι ίδιοι για μπάνιο στη Μονή. Όταν έμαθα τα νέα για το ατύχημα πάγωσα. Δεν είναι το ατύχημα που με τάραξε αλλά το μέγεθος της τραγωδίας. Και το κρίμα. Γιατί το ατύχημα ήταν δυστυχώς αναμενόμενο. Τα τελευταία χρόνια οι σκαφάτοι και οι τζετσκίδες είχαν πολλαπλασιαστεί. Όλοι περίμεναν ότι θα συμβεί ένα ατυχηματάκι αλλά όχι αυτό. Όχι τόσο μεγάλο κακό. Κακό σενάριο και κανείς δεν μπορεί να το χωνέψει. Εκεί που συνήθως έπαιζαν παιδιά και τσαλαβουτούσαν στα νερά, τώρα δεν κολυμπάει κανείς γιατί μέχρι πριν λίγες μέρες έβρισκαν ανθρώπινα μέλη. Ποιος φταίει; Και τι πρέπει να κάνουμε; Όχι για να τιμωρήσουμε τους κακούς σκαφάτους νεοέλληνες αλλά για να μειώσουμε τις πιθανότητες ατυχήματος. Στο παρακάτω άρθρο, η Αγγελική Σπανού, με αφορμή την τραγωδία της Αίγινας, καταθέτει κάποιες σκέψεις. (Γ.Δ.)epfekbcbjllfhned

Το κακό στην Αίγινα

Έχεις δει κι εσύ τέτοιους τύπους. Να γκαζώνουν, γιατί έτσι γουστάρουν, να κάνουν επίδειξη δύναμης, γιατί τους παίρνει, να τρομάζουν τους γύρω, γιατί τους δίνει ικανοποίηση, να αγνοούν το νόμο, γιατί οι κανόνες υπάρχουν για να παραβιάζονται, να διεκδικούν βίαια την προσοχή των άλλων, να κυνηγούν την εντύπωση, να κάνουν θόρυβο, να ενοχλούν, να επιτίθενται. 

Τους έχεις δει στο δρόμο με το αυτοκίνητο και τη μηχανή, στη θάλασσα με το φουσκωτό και το σκάφος, τους βλέπεις παντού και πάντα, να γίνονται όλο και περισσότεροι, να κάνουν όλο και μεγαλύτερη φασαρία, να πιάνουν όλο και μεγαλύτερο χώρο. 

Ξέρεις ότι σκοτώνουν, τόσα ρεκόρ έχουμε σπάσει στην αιματοχυσία στην άσφαλτο, αλλά δεν ήξερες ότι λίγο πιο κάτω θα υπήρχε η διεμβόλιση μιας λάντζας με τον οδηγό του φονικού ταχύπλοου να αφήνει αβοήθητα τα θύματά του γιατί βρέθηκε «σε κατάσταση σοκ». 

Το σοκ δεν ήταν τόσο μεγάλο ώστε να μην φροντίσει για την ασφαλή αποβίβαση της παρέας του, να μην επικοινωνήσει για νομική καθοδήγηση και να μην ειδοποιήσει από το σπίτι του πια με τις αρχές, δεν ήταν τόσο μεγάλο ώστε να τα χάσει και να μην ξέρει τι κάνει, πού πάει, ποιος είναι. 

Δεν υπάρχει τίποτα που να ανακουφίζει τους ανθρώπους που πονούν για την απώλεια των δικών τους, δεν υπάρχει κάτι που να θεραπεύει και να παρηγορεί μετά από ένα τέτοιο δράμα. Υπάρχει, όμως, κάτι αναγκαίο για τη συλλογική ψυχική υγεία και είναι η απόδοση Δικαιοσύνης και η απρόσκοπτη λειτουργία των θεσμών στη διαλεύκανση και τη διαχείριση αυτής της ανυπόφορης υπόθεσης. 

Δεν είναι δουλειά του υπουργού να κάνει ανακοινώσεις που ανήκουν στην αρμοδιότητα του λιμενικού ή της αστυνομίας, ούτε της κυβέρνησης να ψάχνει εσωτερικό εχθρό στο twitter, δεν είναι καθήκον πολιτικών αρχηγών της αντιπολίτευσης να παριστάνουν τους ντετέκτιβ, δεν είναι δικαίωμα των ΜΜΕ και των δημοσιογράφων να καλλιεργούν και να διαδίδουν φήμες, δεν είναι είδηση η υποψία ούτε έχει δίκιο όποιος φωνάζει περισσότερο. 

Στην τραγωδία της Αίγινας συνοψίζονται πολλά από τα ελληνικά δεινά: Ανομία, έλλειψη ορίων, ασέβεια για τον δημόσιο χώρο και για τον άλλο, επιδειξιομανία, επιπολαιότητα, επιθετικότητα, πρωτογονισμός. 

Και μετά την τραγωδία, θεσμική αταξία, αμφιλεγόμενοι χειρισμοί από τους αρμόδιους, βιασύνη στην εξαγωγή συμπερασμάτων, θεωρίες συνωμοσίας, οπαδισμός, παιχνίδι με τα ένστικτα της αγέλης – που τρέφεται με το αίμα, που δεν χορταίνει το μίσος, την καταστροφή, το κακό.

Της Αγγελικής Σπανού, από το TVXS

Facebooktwittergoogle_plusmailFacebooktwittergoogle_plusmailrssrss

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *